Zero Trust Security คืออะไร

Wooden blocks spelling 'Cyber Security' on a wooden grid background.

Photo by Ann H on Pexels

Zero Trust Security คือแนวคิดด้านความปลอดภัยทางไซเบอร์ที่ปฏิเสธการ “เชื่อใจโดยปริยาย” โดยยึดหลักว่า ไม่ว่าผู้ใช้หรืออุปกรณ์จะอยู่ภายในหรือภายนอกเครือข่ายองค์กร ก็ต้องได้รับการตรวจสอบและอนุญาตให้เข้าถึงทรัพยากรอย่างเข้มงวดเสมอ (Never trust, always verify) แนวคิดนี้ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อตอบสนองต่อภัยคุกคามทางไซเบอร์ที่ซับซ้อนมากขึ้น ที่สามารถหลบเลี่ยงการป้องกันแบบดั้งเดิมได้

Traditional Security มักจะอาศัยการสร้าง Barriers หรือ Firewall ที่คอยป้องกันการเข้าถึงจากภายนอก แต่ Zero Trust ไม่ได้มองแค่ที่ Barriers แต่กลับมองว่า ภัยคุกคามอาจมาจากระบบภายในองค์กรได้เช่นกัน ดังนั้น จึงต้องมีการตรวจสอบและควบคุมการเข้าถึงอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็นการตรวจสอบตัวตน (Authentication) ความรู้สึกผูกพันกับทรัพยากร (Authorization) และการตรวจสอบกิจกรรม (Monitoring)

องค์ประกอบของ Zero Trust Architecture

1. Principle of Least Privilege

หลักการนี้ระบุว่า ผู้ใช้และอุปกรณ์ควรได้รับสิทธิ์การเข้าถึงทรัพยากรน้อยที่สุดเท่าที่จำเป็น (Minimum necessary access) เพื่อให้ทำงานได้ตามที่กำหนดไว้เท่านั้น ตัวอย่างเช่น หากผู้ใช้ต้องการเข้าถึงข้อมูลบางประเภท ก็ควรได้รับสิทธิ์เฉพาะข้อมูลนั้นๆ เท่านั้น ไม่ควรได้รับสิทธิ์เข้าถึงข้อมูลทั้งหมดในระบบ

2. Micro-Segmentation

Micro-Segmentation คือการแบ่งเครือข่ายออกเป็นส่วนย่อยๆ (Segments) แต่ละส่วนจะมีการควบคุมการเข้าถึงอย่างเข้มงวด ทำให้ภัยคุกคามที่เจาะเข้ามาในเครือข่ายได้ยากที่จะเคลื่อนย้ายไปยังส่วนอื่นๆ ของเครือข่ายได้ ตัวอย่างเช่น อาจแบ่งเครือข่ายออกเป็นส่วนของบริการลูกค้า ส่วนของบริการภายใน และส่วนของฐานข้อมูล เพื่อควบคุมการเข้าถึงแต่ละส่วนอย่างแยกต่างหาก

3. Continuous Monitoring and Analytics

การตรวจสอบและวิเคราะห์กิจกรรมอย่างต่อเนื่องเป็นสิ่งสำคัญในการตรวจจับภัยคุกคามที่อาจเกิดขึ้น ระบบจะต้องสามารถรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลต่างๆ เช่น รูปแบบการใช้งานของผู้ใช้ กิจกรรมของอุปกรณ์ และการเข้าถึงทรัพยากร เพื่อหาสัญญาณของการโจมตีที่อาจเกิดขึ้น

4. Zero Trust Networking (ZTN)

ZTN คือการสร้างเครือข่ายที่ไม่ให้ความเชื่อถือโดยปริยายกับอุปกรณ์ใดๆ ทั้งสิ้น ไม่ว่าอุปกรณ์นั้นจะอยู่ในหรือนอกองค์กรก็ตาม อุปกรณ์จะต้องได้รับการตรวจสอบและอนุญาตให้เข้าถึงทรัพยากรอย่างเข้มงวด ตัวอย่างเช่น อาจต้องใช้ Secure Access Service Edge (SASE) เพื่อสร้างการเชื่อมต่อที่ปลอดภัยระหว่างอุปกรณ์และทรัพยากร

เปรียบเทียบ Zero Trust กับ Traditional Security

ข้อดีของ Zero Trust

ข้อเสียของ Zero Trust

ปัจจัยที่ต้องพิจารณาในการนำ Zero Trust มาใช้งาน

1. ขนาดและโครงสร้างขององค์กร

องค์กรขนาดใหญ่ที่มีระบบซับซ้อนอาจจะต้องใช้ระบบ Zero Trust ที่มีความละเอียดสูงกว่าองค์กรขนาดเล็ก

2. ประเภทของข้อมูล

ข้อมูลที่มีความสำคัญสูง เช่น ข้อมูลลูกค้า ข้อมูลทางการเงิน หรือข้อมูลทางการแพทย์ ต้องได้รับการป้องกันอย่างเข้มงวด

3. งบประมาณและทรัพยากร

องค์กรต้องพิจารณาถึงงบประมาณและทรัพยากรที่มี ในการลงทุนและบังคับใช้ระบบ Zero Trust

สรุป

Zero Trust Security เป็นแนวคิดที่สำคัญในการปกป้ององค์กรจากภัยคุกคามทางไซเบอร์ในยุคปัจจุบัน โดยมุ่งเน้นที่การตรวจสอบและควบคุมการเข้าถึงอย่างเข้มงวด ไม่ว่าผู้ใช้หรืออุปกรณ์จะอยู่ภายในหรือภายนอกเครือของ ในขณะที่ Traditional Security มักจะอาศัยการสร้าง Barriers ที่คอยป้องกันการเข้าถึงจากภายนอก แต่ Zero Trust ไม่ได้มองแค่ที่ Barriers แต่กลับมองว่า ภัยคุกคามอาจมาจากระบบภายในองค์กรได้เช่นกัน ดังนั้น จึงต้องมีการตรวจสอบและควบคุมการเข้าถึงอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็นการตรวจสอบตัวตน ความรู้สึกผูกพันกับทรัพยากร และการตรวจสอบกิจกรรม การนำ Zero Trust มาใช้งานต้องพิจารณาถึงปัจจัยต่างๆ อย่างรอบคอบ เช่น ขนาดและโครงสร้างขององค์กร ประเภทของข้อมูล และงบประมาณและทรัพยากรที่มี เพื่อให้สามารถออกแบบและบังคับใช้ระบบ Zero Trust ได้อย่างมีประสิทธิภาพและเหมาะสมกับความต้องการขององค์กร